از وى قسطنطين آفريقائى ( 1087 - 1010 ميلادى ) ( Constantin L'Africain ) به ترجمه كتب طبى به لاتينى برآمده ، آنگاه آرشوك ريموند ( Archeve ? que Raymond ) دنباله كار هاى او را گرفته است تا نوبت به ژراردوكرمن ( Ge ? rard de Cre ? mone ) مترجم بزرگ ايطاليائى مىرسد . وى براى اولين مرتبه حاوى و منصورى رازى را به لاتينى ترجمه كرد كه مورد استفاده طالبين علم طب در دانشگاههاى ايطاليا و فرانسه و بالنتيجه ديار غرب گرديده است . پس از ژرار دوكرمن ديگر مترجمين دنباله كار او را گرفته كه قسمتى از آن در معرفى رساله « آبله و سرخك » خواهد آمد . تحقيقات و تتبعات درباره مقام و آثار رازى در شرق و غرب بموازات يكديگر ادامه داشته ، و اين شناساندن به طالبين و عشاق علم بنحو بسيار شايسته در دنياى متمدن از سال 1486 ميلادى در اروپا شروع گرديده كه كتاب حاوى ( الجامع الحاضر لصناعة الطب ) در شهر برشيا ( Brescia ) از شهرهاى ايطالياى شمالى بلاتينى ترجمه و بنام ( Continens - Razis ) و بعدا در سال‌هاى 1509 و 1542 ميلادى در و نيز ( از شهرهاى شرقى ايطاليا ) چاپ شده است . دومين كتابى كه از رازى در دنيا بحيله طبع آراسته شده منصورى است ( سال هاى 1487 و 1510 ميلادى در ايطاليا ) و سومين آنها كتاب « آبله و سرخك » مىباشد و آن بسال 1498 ميلادى است كه شرح آن بيايد . بارى بدين نحو استفاده از ترجمه آثار رازى به صورت كتاب چاپ شده ( قبلا از نسخ خطى استفاده مىشده است ) در دنياى غرب كه تجدد ( رنسانس ) علوم جنبش خاصى يافت ، عملى گرديد و اين استفادات بطور رسمى مستند و مستدرك از كتب وى به عمل آمد و چندين قرن در اروپا با منتهاى اقتدار باب بوده است . از قرن شانزدهم تا اوائل قرن بيستم تحقيقات سابق درباره رازى در اروپا دنبال شده ، منتهى از اواخر قرن نوزدهم ببعد محققين اروپائى ضمن برخورد